Znieczulenie

Znieczulenie, czyli stan przypominający głęboki sen, rozpoczyna się zazwyczaj po podaniu leku uspokajającego (premedykacji) i założeniu wkłucia dożylnego, poprzez podanie szybko działającego leku nasennego. Następnie jest podtrzymywane za pomocą kolejnych leków znieczulających.

W tym czasie świadomość zostaje wyłączona, a odczuwanie bólu w całym ciele zahamowane. Anestezjolog utrzymuje ten stan przez cały czas operacji za pomocą leków.

W przypadku krótkich i nieskomplikowanych zabiegów często wystarcza podanie leku znieczulającego do żyły, aby zapewnić odpowiednio długie znieczulenie (znieczulenie dożylne).

W przypadku dłuższych i bardziej skomplikowanych zabiegów stosuje się dodatkowe środki: maskę krtaniową albo rurkę do oddychania (rurkę intubacyjną) wprowadzaną do tchawicy (znieczulenie z intubacją).

Wprowadzenie rurki intubacyjnej lub maski krtaniowej następuje dopiero wtedy, gdy pacjentka głęboko śpi i jest już znieczulona, dlatego nie jest przez nią odczuwane. Podczas znieczulenia anestezjolog stale monitoruje wszystkie ważne funkcje organizmu, takie jak tętno, ciśnienie krwi i oddech.

Po zakończeniu zabiegu podawanie leków znieczulających zostaje przerwane, a pacjentka budzi się ze znieczulenia jak z głębokiego snu. W razie potrzeby jest monitorowana w specjalnej sali wybudzeń do czasu pełnego odzyskania przytomności oraz ustabilizowania wszystkich funkcji organizmu.